Parafia Polskokatolicka
pw. Podwyższenia Krzyża Świętego w Tarnowie

Kochani Bracia i Siostry, Sympatycy i Przyjaciele
Zapraszam wszystkich na mszę św. w niedzielę na godz. 11.00
(w każdą pierwszą niedzielę miesiąca, przed mszą św. jest spowiedź ogólna - powszechna od ołtarza)
Intencje mszy św. można zgłosić bezpośrednio przed mszą lub na adres e-mail polkat_tarnow@onet.pl
Znajdziesz nas też na fb - Kościół Polskokatolicki p.w. Podwyższenia Krzyża Świętego
(transmisja mszy św. jest w każdą niedzielę o godz. 11.00)
https://www.facebook.com/profile.php?id=100064502390671
Kościół Polskokatolicki jest otwarty na każdego człowieka w potrzebie duchowej i duszpasterskiej.
Oznacza to, że
Parafia nie odmawia posług religijnych m.in.:
chrztu, Pierwszej Komunii św., Bierzmowania, ślubu (również w plenerze), pogrzebu chrześcijańskiego. Zapraszam dzieci i młodzież na szkolną naukę religii w pomieszczeniach naszej parafii
oraz kapłanów z innych Kościołów do współpracy duszpasterskiej.
ks. marian kustosz parafii.
28 Niedziela zwykła
Ewangelia (Mt. 22, 1-14)
Jezus w przypowieściach mówił do arcykapłanów i starszych ludu: Królestwo niebieskie podobne jest do króla, który wyprawił ucztę weselną swemu synowi. Posłał więc swoje sługi, żeby zaproszonych zwołali na ucztę, lecz ci nie chcieli przyjść.
Posłał jeszcze raz inne sługi z poleceniem: „Powiedzcie zaproszonym: Oto przygotowałem moją ucztę; woły i tuczne zwierzęta ubite i wszystko jest gotowe. Przyjdźcie na ucztę!” Lecz oni zlekceważyli to i odeszli: jeden na swoje pole, drugi do swego kupiectwa, a inni pochwycili jego sługi i znieważywszy, pozabijali.
Na to król uniósł się gniewem. Posłał swe wojska i kazał wytracić owych zabójców, a miasto ich spalić.
Wtedy rzekł swoim sługom: „Uczta weselna wprawdzie jest gotowa, lecz zaproszeni nie byli jej godni. Idźcie więc na rozstajne drogi i zaproście na ucztę wszystkich, których spotkacie”. Słudzy ci wyszli na drogi i sprowadzili wszystkich, których napotkali: złych i dobrych. I sala weselna zapełniła się biesiadnikami.
Wszedł król, żeby się przypatrzyć biesiadnikom, i zauważył tam człowieka nieubranego w strój weselny. Rzekł do niego: „Przyjacielu, jakże tu wszedłeś, nie mając stroju weselnego?” Lecz on oniemiał. Wtedy król rzekł sługom: „Zwiążcie mu ręce i nogi i wyrzućcie go na zewnątrz, w ciemności! Tam będzie płacz i zgrzytanie zębów”. Bo wielu jest powołanych, lecz mało wybranych.
”Żniwo wprawdzie wielkie, ale robotników mało; proście więc Pana żniwa, żeby wyprawił robotników na swoje żniwo” (Łk 10,2).
Ten apel Jezusa jest nadal aktualny i nic nie stracił na swojej ważności. Kościół Polskokatolicki jest Kościołem starokatolickim i narodowym, w którym obowiązuje obrządek liturgiczny oraz katechizm katolicki. Celibat nie jest obowiązkowy, jeżeli dochody parafii są małe można iść do pracy, która będzie godziwa i nie kolidowała w pracy duszpasterskiej. Wierni mogą korzystać ze spowiedzi ogólnej/powszechnej i komunii świętej pod dwoma postaciami. Kościół uznaje i szanuje sakramenty święte, które były przyjęte w jakimkolwiek Kościele chrześcijańskim. Dlatego sakramenty chrztu, bierzmowania, małżeństwa i kapłaństwa traktujemy jako przyjęte przez wierzącego raz na całe życie i nie wolno ich powtarzać. Kościół szanuje pod każdym względem inne Kościoły oraz czynnie uczestniczy w ruchu Ekumenicznym.
”Czemu tu stoicie cały dzień bezczynnie? Odpowiedzieli mu: Bo nas nikt nie najął” (Mt 20,6-7).


Hymn Kościoła Polskokatolickiego
Tyle lat my, Ci, o Panie,
Służbę wierną wypełniali,
Szli ku słońcu w świt zaranie,
Łańcuch niewoli targali, łańcuch niewoli targali.
Dla Ciebiem wznieśli świątynię,
Co nam skarbnicą się stała,
Z niej moc i wiara nam płynie,
W niej nadzieja, przyszłość cała.
Chrystus mówi z jej ołtarzy,
Jak ongi mówił przed wieki,
Do żydowskich szedł nędzarzy,
Otwierać ślepym powieki.
I dziś znowu schodzi z nieba,
Między ludzi pracy, trudu;
W Słowie Bożym, w kształcie chleba,
Do nas biednych, swego ludu.
W zwątpień chwili nas umacnia,
Dźwiga z grzechów poniżenia,
I ożywia i umacnia,
Budzi z martwoty, uśpienia.
Nowe życie wlewa w duszę,
Serce ogniem świętym pali,
Przetapia w żalu i skrusze,
Jak miecz hartowny ze stali.
Pośród burzy życia wiedzie,
Wśród piorunów, huraganu,
Zawsze Chrystus jest na przedzie,
A my, wierni zawsze Panu!
O bodajem wierni byli,
O bodaj ten sztandar święty,
Aż do zgonu naszej chwili,
W duszy, w sercu był rozpięty.
Hymn został napisany w 1912 r. z okazji 15-tej rocznicy powstania Kościoła, a na IV Synodzie Generalnym w Scranton przyjęty jako oficjalny hymn Kościoła Narodowego - 1921 r.
POLECANE WYJĄTKI NOWEGO I STAREGO TESTAMENTU
NOWY TESTAMENT
List do Filipian Flp (4.2-7)
Napomnienia szczegółowe
Radujcie się zawsze w Panu; jeszcze raz powtarzam: radujcie się!
Niech będzie znana wszystkim ludziom wasza wyrozumiała łagodność: Pan jest blisko!
O nic się już zbytnio nie troskajcie, ale w każdej sprawie wasze prośby przedstawiajcie Bogu
w modlitwie i błaganiu z dziękczynieniem!
A pokój Boży, który przewyższa wszelki umysł,
będzie strzegł waszych serc i myśli w Chrystusie Jezusie.
STARY TESTAMENT
Mądrość Syracha (Syr 11.29-34)
Roztropna ostrożność
Nie wprowadzaj do domu swego każdego człowieka,
różnorodne są bowiem podstępy oszusta.
Jak złowiona kuropatwa w klatce, tak serce pysznego:
jak szpieg wypatruje on słabe strony,
podając dobre rzeczy za złe, przygotowuje zasadzkę
i najlepszym twym zaletom przygania.
Przez iskrę węgiel napełnia się ogniem,
a człowiek niegodziwy czyha na krew.
Strzeż się człowieka złego, który knuje niegodziwości,
by nie sprowadził na ciebie hańby niezatartej.
Przyjmij obcego do domu, a wtrąci cię w zamieszanie
i oddali cię od twoich najbliższych.
